Kanada'da sendikalar, grev hakkını kısıtlayan C-39 tasarısına Meclis'te karşı çıktı

Kanada'da Avam Kamarası'nın Bill C-39 tasarısını inceleyen özel komitesinde 20 Ekim Salı günü sendika temsilcileri dinlendi. CUPE (Kanada Kamu Çalışanları Sendikası) Ulusal Başkanı Mark Hancock, milletvekillerine federal hükümetin grev hakkına getirmeyi planladığı kısıtlamaları reddetmeleri çağrısında bulundu. Hancock, tasarıyı “adaletsiz” olarak nitelendirdi.

Aynı gün komite önünde ifade veren Canadian Labour Congress (CLC) Başkanı Bea Bruske, hükümetin yasal grevleri sona erdirmesine olanak tanıyan önerilen yetkilerin, iyileştirmeyi amaçladığı iş ilişkileri istikrarını zayıflatabileceği uyarısında bulundu. Bruske, komite üyelerinden Kanada İş Kanunu'nun 107. maddesindeki önerilen genişletmenin geri çekilmesini ve CLC'nin Çalışma Bakanı'na daha önce sunduğu değişiklik önerilerinin kabul edilmesini istedi.

Açıklamada Bruske'nin “Ekonomik kesinlik ihtiyacından çokça söz edildi. Ancak işçi haklarının korunması ile iş ilişkilerinde istikrarın sağlanması birbiriyle çelişen hedefler değildir” dediği belirtildi. Bruske, işverenlerin hükümet müdahalesine güvenebileceği bir ortamda toplu pazarlığın ne hale geleceğinin Parlamento tarafından değerlendirilmesi gerektiğini söyledi.

CLC'ye göre işverenlerin hükümetten müdahale beklemesi, anlaşmazlıkların çözümünü zorlaştırabilir ve işçilerin iş ilişkileri sistemine duyduğu güveni aşındırabilir; bu da yasa dışı grev riskini ve çatışmanın tırmanma ihtimalini artırabilir. Bruske'nin açıklamasında “İşçiler yasal haklarına saygı gösterileceğine olan inancını kaybettiğinde, yasa dışı grev riski ve iş ilişkilerinde çatışmanın tırmanması artar” ifadesi yer aldı.

CLC, hükümete sunduğu alternatif önerisinde dört değişiklik talep etti: 107. maddeye getirilen yeni yetkilerin kaldırılması ve mevcut maddenin yasal grevleri sona erdirmek için kullanılmasının önlenmesi; bir grevin gerçek bir ulusal ekonomik acil durum yaratıp yaratmadığını değerlendirecek bağımsız bir iş ilişkileri uzmanları panelinin kurulması; hükümetin bir grevi sona erdirme kararını tek taraflı almak yerine Parlamento'ya sunmasının zorunlu kılınması; ve arabulucuların hükümetten bağımsız, deneyimli ve hem sendikalar hem de işverenler tarafından güvenilir kişiler olmasının sağlanması.

CLC açıklamasına göre bu öneriler, 1967 tarihli Woods Raporu ve 1996 tarihli Sims Raporu gibi bağımsız federal iş ilişkileri incelemelerinden yararlanıyor. Bruske'nin komite önündeki ifadesi, daha önce Canadian Chamber of Commerce (Kanada Ticaret Odası) ve Canadian Manufacturers & Exporters gibi iş dünyası örgütlerinin tanıklığının ardından geldi.

Açıklamada Bruske'nin “Kanada'nın sendikaları güçlü bir ekonomi, güvenilir tedarik zincirleri ve istikrarlı iş ilişkileri istiyor. Bu hedefleri iş dünyasıyla paylaşıyoruz” dediği, ancak istikrarın hükümetin işverenler lehine müdahale etmesiyle değil, işçiler ve işverenlerin pazarlık yaparak adil bir anlaşmaya varmasıyla sağlanacağını vurguladığı belirtildi.